baretta etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
baretta etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Bir Adam Bir Beden Üç Hayalet

I
Mesih patlamış, yeryüzü bulanık. Nihilizm kendi suratına tükürecek kadar kendisiyle bütünleşik… Ey bu nörodöllerden doğan yeni piçler! Silahlanın Alabildiğine silahlanın, silahtan oluşan bir hayat kurun. Cephanelikleriniz mabediniz olsun, şiddet tanrınız… Durun ve fışkırtın döllerinizi, akıtın oluk oluk. Doğurtun katillerinizi.

II
Ruhun bataklık zamanlarından gelen adamlar sarmış etrafımızı,  gelişi güzel sıraya dizilmiş beton bloklardan süzülmüyor ışıklar. Sürekli “ben” diyen platin saçlı kaltakların altına girmiyor bu zamanda şık fiyakalı arabalar. Ellerindeki silahları göremiyorum; ama eminim orada bir Baretta kendini saklıyor. Hangi karanlığın soytarısı çaldı yeşili elimizden. Göremiyorum, körlüğe bulaşmış retinadan fırlıyor Jean Genat’ın hayaleti. Kaç zaman bekledik sakıncalı yalnızlıkların tarihi geçmiş acılarını? Bir zamanlar ben vardım, kendimi bulup yırtıp atan; tekrar bulup var etmenin peşinde koşan. Etrafımı saran Kalabalığın sanrılarından çıkıp zamana meydan okuyacak anıları resmetmeye değer mi kırmızı elmayı dalından koparıp yemek? Kimsiniz, hangi prospektüs kurtaracak zavallı aklınızı? Sanrı zamanlarınızı arkanızda mı bıraktınız, modern tıbbın size hazırladığı kurtuluşun keyfini sürdüğünüze inanıyorsanız, siktirin gidin, bırakın bu metni elinizden. Boş vereceksiniz sanrılarınızın kurduğu karınca kolonilerini, biz sokaktan çevirdik Shakspear’i “Olmakta var olmamak da, tabi ki götün yiyorsa.”

III
Hastanın kendisine telkini, biraz boktan, bir miktar değişken sesten oluşan, biraz acı biber, azıcık da tarihi geçmiş öğreti...Parke zeminle bütünleşmiş anksiyete devam ediyor. Tüm vücudum kasıldı. Tavana bakabiliyorum sadece. Aniden midemden başlayan ve tüm vücuduma yayılan istila sesleri ya da bir kasılma midemden yukarı doğru koşuyor, kafatasıma varıp, kafatasımın arkasına basınç uyguluyor. Tanrım çakayım sana, gene uzun bir kriz yolladın. Anıları hatırlamak zorlaşacak, her şey flulaşacak. Kriz vücudumu kilitledi, basınç kafamın arkasından dilime gidiyor ardından büyük boşluğun çığlıkları. Sanki beynimi deşiyorlar, damarlarıma hava veriyorlar. Büyük çığlıklar duyuyorum ve maalesef ses bana ait.   Bu sefer kaçmak yok, onun tüm dayatmalarına karşın, burada çığlıklarımla ve kasılan vücudumla ona savaş açıyorum; aslında hep savaş açıyorum ama hala zaferim yok, hep tarumar olan ben. Bir anti-gerçek beni gerçeğin en keskin hali ile sürekli savaşır hale getirdi. Yirmi belki de daha fazla yıl… Beni kontrol ediyor. Varlığın tüm bileşenleri, gözlerimden aşağı atlıyor. Daha aşağı, en dibe… Hep bu karman çorman yolculuk, her halim kendimden geçiş, her geçişin ardından cehennemin istila ordusunun ortasında yenilgi… Tüm olan biten biraz saldırganlıkla harmanlanıyor beynimde. Saldırı kaldığı yerden yeni bir sanrı oluşturuyor, sesler duyuyorum ama bana ait değiller.
paylaş: