yılın her günü ağlayan kız

365 Days: A Catalogue of Tears, Laurel Nakadate adlı kişinin en son hazırladığı fotoğraf serisinin adı. Kendisi yılın her günü bir sebepten dolayı kendini ağlamaya zorlamış ve öncesinde, sonrasında ve ağladığı esnadaki ifadelerini fotoğraflamış.
Çalışmanın bir disiplin ve süreklilik gerektirdiği tartışılmaz, üzerine normal bir hayatın içine dakikalarla ölçülür bile olsa bir hüzün sokmayı şart kılıyor. Fotoğraflar hotel odalarında, trenlerde, çocukken kaldığı odada, yaşadığı apartman dairesinde ve New York gibi şehirlerin farklı mekânlarında çekilmiş.

Fikrin aklına geliş hikayesi ise dünyadaki tüm insanların çağa ayak uydurup çektikleri selfie’leri sosyal paylaşım sitelerine koymalarıyla başlamış. Fakat neredeyse tüm gördüğü fotoğraflarda insanlar mutluymuş ya da mutluymuş gibi yapıyormuş. Yine kendi fotoğrafını çekerek bu mutluluk halinden hüzünlü hale geçişi kullanmak aklına gelmiş.






paylaş:

1 yorum:

  1. Son yazıyı okumaya geldim, okuyup bitirdikten sonra bu yazının başlığına ilişti gözüm. "Aha, benden bahsediyor sanki" dedim ve tıkladım. Evet başlık tam beni ifade ediyordu, sadece yazının içeriği farklı geldi. Farklı ama ilginç buldum. Hoşuma gitti kadının fikri. Ayrıca onun hep gördüğü mutlu selfielere karşı benim de ağladıktan sonra çekmiş olduğum selfiem var. Neden diyeceksin -ya da demeyeceksin olsun- ne bileyim işte, çok sık ağlıyorum, mutsuzum. İnsan canı istediğinde alıyor telefonunu/makinesini, çekiyor fotoğraflarını. Ben de ağladıktan sonra çektim. Planlı programlı fikirli değildi yani onun yaptığı gibi. Ama o an tam ne hissediyorsam oydum. Çok uzattım farkındayım, güzel yazıydı teşekkürler.

    YanıtlaSil